Eerste wandeling

Pas een paar dagen oud, net terug uit het ziekenhuis. Wat een genot om met Annelies in de kinderwagen door het park te wandelen. Opa en Oma Stolk waren ook mee. Het in en uit klappen van zo'n stroller valt niet mee. Op de instructie video ziet het er allemaal heel eenvoudig uit, totdat je het zelf gaat proberen. Verder is het een fijne stroller, die in drie modi kan werken: met car-seat, als slaap wagen, en met een recht-op zitje.

Zzzz....

Familie in Holland: bedankt!

Mijn vader en moeder zijn overgevlogen, en een dag nadat we uit het ziekenhuis kwamen, hebben ze ons bezocht. Met hen, kwam ook een hele grote tas met cadeautjes. Tjonge, wat een overlading met geschenken uit Nederland. Hierbij willen Amy en ik jullie allemaal hartelijk bedanken voor de presentjes.

Favoriete foto

Dit is tot nu toe mijn favoriete foto van moeder en kind. Veel papa's schaffen tegenwoordig een top-of-the-line digital single lens reflex camera aan om de baby te vereeuwigen. Dit is echter met een simpele point-and-shoot camera gedaan, maar het resultaat mag er zijn, dacht ik zo. In de eerste nacht was Annelies erg stil, sliep veel, en huilde niet. Ik vroeg de doctor nog of dat reden tot zorg was, en ze voorspelde al: je zal spijt krijgen dat je haar te stil vind, want ze zal je snel slapenloze nachten bezorgen. Boy, she was right.

Annelies aanschouwt haar eerste levenslicht.

14 Oktober 2010, 17:41 Pacific time, is Annelies geboren. Ze was er twee weken eerder dan geplanned, en Amy's zwangerschap verlof was nog niet eens gestart. De geboorte was via keizersnee, en voorliep zeer voorspoedig. In no-time hoorde we haar eerste schreeuw, en kon ik haar aanschouwen, over het operatie gordijn heen. Ik heb vervolgens, in 1 vloeiende beweging, haar navelstreng doorgeknipt. De doctor zei nog: het is een taaie streng, en meestal kan je het niet in 1 keer doorknippen. Ha! I showed him :-)

Nu we het over de artsen hebben: wat een geweldig team aan specialisten (zowel doctoren als verpleegsters) hebben ze daar toch in Lion's Gate Hospital van North Vancouver. Echt top-klasse, zoals ze je begeleiden. Na de geboorte helpen de verpleegsters, en leren ze je alles wat je moet weten qua voeden, wassen, verschonen, etc. Na 4 overnachtingen in het ziekenhuis (vader slaapt op een slaapbank naast moeder en kind) mochten we naar huis. Thuis word je dan verder bijgestaan door een community nurse die je telefonisch of in persoon komt helpen.

Wat een vreemde gewaarwording om met zijn tweeen het ziekenhuis in te gaan, om daar vervolgens met ze drietjes weer uit te komen. Op de foto hiernaast zie je de trotse vader met Annelies in de car-seat het ziekenhuis verlaten. Met 2828 gram is Annelies maar een klein lichaampje in een grote car-seat. Maar ze zijn zeer zorgvuldig hier hoor: je mag het ziekenhuis pas verlaten met baby als de staf heeft gecontroleerd hoe je haar hebt ingesnoerd. Ook worden moeder, kind en vader na geboorte ge-tagged, zodat bij vertek kan worden gecontroleerd of je die baby wel mee mag hebben. Safety gaat boven alles.